بسم الله الرحمن الرحيم والعاديات ضبحا
WaalAAadiyati dabhan
বিসমিল্লাহির রাহমা-নির রাহি-ম অল্ 'আ- দিয়া-তি দ্বোয়াব্হান্
Chapter 100, 11 verses
بسم الله الرحمن الرحيم والعاديات ضبحا
WaalAAadiyati dabhan
বিসমিল্লাহির রাহমা-নির রাহি-ম অল্ 'আ- দিয়া-তি দ্বোয়াব্হান্
فالموريات قدحا
Faalmooriyati qadhan
ফাল্ মূরিয়া-তি ক্বাদ্হান্
فالمغيرات صبحا
Faalmugheerati subhan
ফাল্মুগীর-তি ছুব্হান্
فأثرن به نقعا
Faatharna bihi naqAAan
ফাআর্ছানা-বিহী নাক্বআ'ন্।
فوسطن به جمعا
Fawasatna bihi jamAAan
ফাওয়াসাতনা বিহী জ্বাম্'আন্।
إن الإنسان لربه لكنود
Inna alinsana lirabbihi lakanoodun
ইন্নাল্ ইন্সা-না লিরব্বিহী লাকানূদ্।
وإنه على ذلك لشهيد
Wainnahu AAala thalika lashaheedun
অইন্নাহূ 'আলা-যা-লিকা লাশাহীদ্।
وإنه لحب الخير لشديد
Wainnahu lihubbi alkhayri lashadeedun
অইন্নাহূ লিহুব্বিল্ খইরি লাশাদীদ্।
۞ أفلا يعلم إذا بعثر ما في القبور
Afala yaAAlamu itha buAAthira ma fee alquboori
আফালা- ইয়া'লামু ইযা-বু'ছিরা মা-ফিল্ কুবুরি
وحصل ما في الصدور
Wahussila ma fee alssudoori
অহুছছিলা মা-ফিছ্ ছুদূরি।
إن ربهم بهم يومئذ لخبير
Inna rabbahum bihim yawmaithin lakhabeerun
ইন্না রব্বাহুম্ বিহিম্ ইয়াওমায়িযিল লাখর্বী।