Chapter 74, 56 verses
O you who are clothed!
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ
O du Zugedeckter,
يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ
Arise and warn,
قُمْ فَأَنذِرْ
stehe auf und warne;
قُمْ فَأَنذِرْ
And your Lord do magnify,
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ
und deinen Herrn, Den preise als den Größten,
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ
And your garments do purify,
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ
und deine Gewänder, die reinige,
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ
And uncleanness do shun,
وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ
und die (Unreinheit des) Götzen(dienstes), die meide,
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ
And bestow not favors that you may receive again with increase,
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ
und halte nicht (deinen Verdienst) vor, und halte ihn nicht für zu groß,
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ
And for the sake of your Lord, be patient.
وَلِرَبِّكَ فَاصْبِرْ
und ertrage standhaft (alles) für deinen Herrn.
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ
For when the trumpet is sounded,
فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ
Wenn dann ins Horn gestoßen wird,
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ
That, at that time, shall be a difficult day,
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ
so wird jener Tag ein schwerer Tag sein
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ
For the unbelievers, anything but easy.
عَلَى الْكَافِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ
für die Ungläubigen nicht leicht.
عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ
Leave Me and him whom I created alone,
ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا
Lasse Mich (allein) mit wem Ich allein erschaffen habe,
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا
And give him vast riches,
وَجَعَلْتُ لَهُ مَالًا مَّمْدُودًا
und dem Ich ausgedehnten Besitz gegeben habe
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا
And sons dwelling in his presence,
وَبَنِينَ شُهُودًا
und Söhne (als ständige Begleiter) anwesend
وَبَنِينَ شُهُودًا
And I adjusted affairs for him adjustably;
وَمَهَّدتُّ لَهُ تَمْهِيدًا
und dem Ich alles schön zurechtgemacht habe;
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا
And yet he desires that I should add more!
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ
doch begehrt er hierauf, daß Ich (ihm) noch mehr gebe.
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ
By no means! surely he offers opposition to Our communications.
كَلَّا ۖ إِنَّهُ كَانَ لِآيَاتِنَا عَنِيدًا
Keineswegs! Er ist gegen Unsere Zeichen wiederholt widerspenstig gewesen.
كَلَّآ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًا
I will make a distressing punishment overtake him.
سَأُرْهِقُهُ صَعُودًا
Ich werde ihn mit Beschwerlichem bedrücken.
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا
Surely he reflected and guessed,
إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
Er hat ja nachgedacht und abgewogen.
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ
But may he be cursed how he plotted;
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Tod ihm, wie er abgewogen hat!
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Again, may he be cursed how he plotted;
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Abermals: Tod ihm, wie er abgewogen hat!
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ
Then he looked,
ثُمَّ نَظَرَ
Hierauf hat er geschaut,
ثُمَّ نَظَرَ
Then he frowned and scowled,
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
hierauf hat er düster geblickt und ein finsteres Gesicht gemacht,
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ
Then he turned back and was big with pride,
ثُمَّ أَدْبَرَ وَاسْتَكْبَرَ
hierauf hat er den Rücken gekehrt und ist hochmütig geblieben.
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ
~Then he said: This is naught but enchantment, narrated (from others);
فَقَالَ إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ
Er sagt: "Das ist nur Zauberei, die überliefert wird.
فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ
This is naught but the word of a mortal.
إِنْ هَٰذَا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ
Das sind nur die Worte von Menschenwesen."
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ
I will cast him into hell.
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ
Ich werde ihn der Saqar aussetzen.
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ
And what will make you realize what hell is?
وَمَا أَدْرَاكَ مَا سَقَرُ
Und was läßt dich wissen, was Saqar ist?
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ
It leaves naught nor does it spare aught.
لَا تُبْقِي وَلَا تَذَرُ
Sie läßt nichts übrig und läßt nichts bestehen.
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ
It scorches the mortal.
لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ
Sie verändert die Menschen ganz.
لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ
Over it are nineteen.
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ
Über ihr gibt es neunzehn (Wächter).
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ
And We have not made the wardens of the fire others than angels, and We have not made their number but as a trial for those who disbelieve, that those who have been given the book may be certain and those who believe may increase in faith, and those who have been given the book and the believers may not doubt, and that those in whose hearts is a disease and the unbelievers may say: What does Allah mean by this parable? Thus does Allah make err whom He pleases, and He guides whom He pleases, and none knows the hosts of your Lord but He Himself; and this is naught but a reminder to the mortals.
وَمَا جَعَلْنَا أَصْحَابَ النَّارِ إِلَّا مَلَائِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَيَزْدَادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيمَانًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ وَالْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْكَافِرُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِيَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ
Wir haben als Wächter des (Höllen)feuers nur Engel eingesetzt, und Wir haben ihre Zahl nur zu einer Versuchung gemacht für diejenigen, die ungläubig sind, damit diejenigen Überzeugung gewinnen, denen die Schrift gegeben wurde, und damit diejenigen, die glauben, an Glauben zunehmen, und damit diejenigen, denen die Schrift gegeben wurde, und (auch) die Gläubigen nicht zweifeln und damit diejenigen, in deren Herzen Krankheit ist, und (auch) die Ungläubigen sagen: "Was will denn Allah damit als Gleichnis?" So läßt Allah in die Irre gehen, wen Er will, und leitet recht, wen Er will. Aber niemand weiß über die Heerscharen deines Herrn Bescheid außer Ihm. Und es ist nur eine Ermahnung für die Menschenwesen.
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةً وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًا وَ
Nay; I swear by the moon,
كَلَّا وَالْقَمَرِ
Keineswegs! Beim Mond
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ
And the night when it departs,
وَاللَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ
und (bei) der Nacht, wenn sie den Rücken kehrt,
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ
And the daybreak when it shines;
وَالصُّبْحِ إِذَا أَسْفَرَ
und (bei) dem Morgen, wenn er erstrahlt,
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ
Surely it (hell) is one of the gravest (misfortunes),
إِنَّهَا لَإِحْدَى الْكُبَرِ
sie ist wahrlich eine der größten (Heimsuchungen)
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ
A warning to mortals,
نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ
zur Warnung für die Menschenwesen,
نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ
To him among you who wishes to go forward or remain behind.
لِمَن شَاءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
für jemanden von euch, der vorankommen oder zurückbleiben will.
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ
Every soul is held in pledge for what it earns,
كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ
Jede Seele haftet für das, was sie erworben hat,
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ
Except the people of the right hand,
إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ
außerdem die Gefährten von der rechten Seite;
إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ
In gardens, they shall ask each other
فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ
sie werden sich in Gärten befinden, und sie werden einander fragen
فِى جَنَّٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ
About the guilty:
عَنِ الْمُجْرِمِينَ
nach den Übeltätern:
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ
What has brought you into hell?
مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ
Was hat euch in Saqar geführt?
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ
They shall say: We were not of those who prayed;
قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ
Sie werden sagen: "Wir gehörten nicht zu denjenigen, die beteten,
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ
And we used not to feed the poor;
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ
und wir pflegten nicht den Armen zu speisen,
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ
And we used to enter into vain discourse with those who entered into vain discourses.
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ
und wir pflegten auf schweifende Reden mit denjenigen einzugehen, die solche führten,
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ
And we used to call the day of judgment a lie;
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ
und wir erklärten stets den Tag des Gerichts für Lüge
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ
Till death overtook us.
حَتَّىٰ أَتَانَا الْيَقِينُ
bis die Gewißheit zu uns kam."
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ
So the intercession of intercessors shall not avail them.
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ
Nun nützt ihnen die Fürsprache derjenigen nicht, die Fürsprache einlegen (können).
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ
What is then the matter with them, that they turn away from the admonition
فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
Was ist denn mit ihnen, daß sie sich von der Ermahnung abwenden,
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ
As if they were asses taking fright
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ
als wären sie aufgeschreckte Wildesel,
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ
That had fled from a lion?
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍ
die vor einem Löwen fliehen?
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ
Nay; every one of them desires that he may be given pages spread out;
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً
Aber nein! Jedermann von ihnen will, daß ihm aufgeschlagene Blätter zukommen.
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً
Nay! but they do not fear the hereafter.
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ الْآخِرَةَ
Keineswegs! Vielmehr fürchten sie nicht das Jenseits.
كَلَّا بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ
Nay! it is surely an admonition.
كَلَّا إِنَّهُ تَذْكِرَةٌ
Keineswegs! Er ist ja eine Erinnerung.
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ
So whoever pleases may mind it.
فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ
Wer nun will, gedenkt seiner.
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
And they will not mind unless Allah please. He is worthy to be feared and worthy to forgive.
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَىٰ وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ
Sie werden aber (seiner) nicht gedenken, außer daß Allah es will. Ihm gebührt die Gottesfurcht und Ihm gebührt die Vergebung.
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ