Chapter 100, 11 verses
WaalAAadiyati dabhan
بسم الله الرحمن الرحيم والعاديات ضبحا
বিসমিল্লাহির রাহমা-নির রাহি-ম অল্ 'আ- দিয়া-তি দ্বোয়াব্হান্
Bei den schnaubend Rennenden,
Faalmooriyati qadhan
فالموريات قدحا
ফাল্ মূরিয়া-তি ক্বাদ্হান্
den (mit ihren Hufen) Funken Schlagenden,
Faalmugheerati subhan
فالمغيرات صبحا
ফাল্মুগীর-তি ছুব্হান্
den am Morgen Angreifenden,
Faatharna bihi naqAAan
فأثرن به نقعا
ফাআর্ছানা-বিহী নাক্বআ'ন্।
die darin Staub aufwirbeln,
Fawasatna bihi jamAAan
فوسطن به جمعا
ফাওয়াসাতনা বিহী জ্বাম্'আন্।
die dann mitten in die Ansammlung eindringen!
Inna alinsana lirabbihi lakanoodun
إن الإنسان لربه لكنود
ইন্নাল্ ইন্সা-না লিরব্বিহী লাকানূদ্।
Der Mensch ist seinem Herrn gegenüber wahrlich undankbar,
Wainnahu AAala thalika lashaheedun
وإنه على ذلك لشهيد
অইন্নাহূ 'আলা-যা-লিকা লাশাহীদ্।
und er (selbst) ist darüber wahrlich Zeuge.
Wainnahu lihubbi alkhayri lashadeedun
وإنه لحب الخير لشديد
অইন্নাহূ লিহুব্বিল্ খইরি লাশাদীদ্।
Und er ist in seiner Liebe zum (eigenen) Besten wahrlich heftig.
Afala yaAAlamu itha buAAthira ma fee alquboori
۞ أفلا يعلم إذا بعثر ما في القبور
আফালা- ইয়া'লামু ইযা-বু'ছিরা মা-ফিল্ কুবুরি
Weiß er denn nicht? Wenn durchwühlt wird, was in den Gräbern ist,
Wahussila ma fee alssudoori
وحصل ما في الصدور
অহুছছিলা মা-ফিছ্ ছুদূরি।
und herausgeholt wird, was in den Brüsten ist,...
Inna rabbahum bihim yawmaithin lakhabeerun
إن ربهم بهم يومئذ لخبير
ইন্না রব্বাহুম্ বিহিম্ ইয়াওমায়িযিল লাখর্বী।
ihr Herr wird an jenem Tag ihrer wahrlich Kundig sein.