Chapter 100, 11 verses
WaalAAadiyati dabhan
বিসমিল্লাহির রাহমা-নির রাহি-ম অল্ 'আ- দিয়া-তি দ্বোয়াব্হান্
Bei den schnaubend Rennenden,
وَٱلْعَٰدِيَٰتِ ضَبْحًا
Faalmooriyati qadhan
ফাল্ মূরিয়া-তি ক্বাদ্হান্
den (mit ihren Hufen) Funken Schlagenden,
فَٱلْمُورِيَٰتِ قَدْحًا
Faalmugheerati subhan
ফাল্মুগীর-তি ছুব্হান্
den am Morgen Angreifenden,
فَٱلْمُغِيرَٰتِ صُبْحًا
Faatharna bihi naqAAan
ফাআর্ছানা-বিহী নাক্বআ'ন্।
die darin Staub aufwirbeln,
فَأَثَرْنَ بِهِۦ نَقْعًا
Fawasatna bihi jamAAan
ফাওয়াসাতনা বিহী জ্বাম্'আন্।
die dann mitten in die Ansammlung eindringen!
فَوَسَطْنَ بِهِۦ جَمْعًا
Inna alinsana lirabbihi lakanoodun
ইন্নাল্ ইন্সা-না লিরব্বিহী লাকানূদ্।
Der Mensch ist seinem Herrn gegenüber wahrlich undankbar,
إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٌ
Wainnahu AAala thalika lashaheedun
অইন্নাহূ 'আলা-যা-লিকা লাশাহীদ্।
und er (selbst) ist darüber wahrlich Zeuge.
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ
Wainnahu lihubbi alkhayri lashadeedun
অইন্নাহূ লিহুব্বিল্ খইরি লাশাদীদ্।
Und er ist in seiner Liebe zum (eigenen) Besten wahrlich heftig.
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلْخَيْرِ لَشَدِيدٌ
Afala yaAAlamu itha buAAthira ma fee alquboori
আফালা- ইয়া'লামু ইযা-বু'ছিরা মা-ফিল্ কুবুরি
Weiß er denn nicht? Wenn durchwühlt wird, was in den Gräbern ist,
أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِى ٱلْقُبُورِ
Wahussila ma fee alssudoori
অহুছছিলা মা-ফিছ্ ছুদূরি।
und herausgeholt wird, was in den Brüsten ist,...
وَحُصِّلَ مَا فِى ٱلصُّدُورِ
Inna rabbahum bihim yawmaithin lakhabeerun
ইন্না রব্বাহুম্ বিহিম্ ইয়াওমায়িযিল লাখর্বী।
ihr Herr wird an jenem Tag ihrer wahrlich Kundig sein.
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيرٌۢ