Chapter 52, 49 verses
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالطُّورِ
Bei dem Berg;
বিসমিল্লাহির রাহমা-নির রাহি-ম অততুরি।
وَٱلطُّورِ
وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ
und bei einem Buch, das in Zeilen niedergeschrieben ist
অকিতা-বিম্ মাস্তুরিন্।
وَكِتَٰبٍ مَّسْطُورٍ
فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ
auf ausgebreiteter Tierhaut;
ফী রাকুক্বিম্ মান্শূরিঁও।
فِى رَقٍّ مَّنشُورٍ
وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ
bei dem vielbesuchten (Gottes)haus
অল্বাইতিল্ মা'মূরি
وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ
وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ
und bei dem erhöhten Dach
অস্সাকুফিল্ র্মাফূ'ই।
وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ
وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ
und bei dem angefüllten Meer!
অল্বাহ্রিল্ মাস্জুরি।
وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ
Die Strafe deines Herrn wird gewiß hereinbrechen.
ইন্না 'আযা-বা রব্বিকা লাওয়া-ক্বি'উম্।
إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌ
مَّا لَهُ مِن دَافِعٍ
Es gibt niemanden, der sie abwehren könnte.
মা-লাহূ মিন্ দা-ফি'ইঁ
مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍ
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا
Am Tag, da der Himmel sich heftig hin und her bewegen
ইয়াওমা তামূরুস্ সামা-য়ু মাওরাঁও।
يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًا
وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْرًا
und die Berge sich in der Tat bewegen werden,
অতাসীরুল্ জ্বিবা-লু সাইর-।
وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًا
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ
wehe an jenem Tag den Leugnern (der Botschaft),
ফাওয়াইলুইঁ ইয়াওমায়িযিল্ লিল্মুকায্যিবীনা।
فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ
الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ
die in schweifenden Gesprächen ihr Spiel treiben!
ল্লাযীনা হুম্ ফী খাওদ্বিঁই ইয়াল্'আবূন্।
ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍ يَلْعَبُونَ
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا
Am Tag, da sie gewaltsam zum Feuer der Hölle gestoßen werden:
ইয়াওমা ইয়ুদা'ঊ না ইলা-না-রি জ্বাহান্নামা দাআ।
يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا
هَٰذِهِ النَّارُ الَّتِي كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ
"Das ist das Feuer, das ihr für Lüge zu erklären pflegtet.
হা-যিহিন্ না-রুল্লাতী কুন্তুম্ বিহা-তুকায্যিবূন্।
هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ
أَفَسِحْرٌ هَٰذَا أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ
Ist dies (nun) etwa Zauberei, oder könnt ihr nicht sehen?
আফাসিহ্রুন্ হা-যা য় আম্ আন্তুম্ লা-তুব্ছিরূন্।
أَفَسِحْرٌ هَٰذَآ أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ
اصْلَوْهَا فَاصْبِرُوا أَوْ لَا تَصْبِرُوا سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
Seid ihm ausgesetzt und ertragt es dann standhaft oder nicht, gleich ist es in Bezug auf euch; euch wird nur das vergolten, was ihr zu tun pflegtet."
ইছ্লাওহা-ফাছ্বিরূ য় আওলা তাছ্বিরূ সাওয়া-য়ুন্ 'আলাইকুম্ ইন্নামা তুজযাওনা মা-কুন্তুম্ তা'মালূন্।
ٱصْلَوْهَا فَٱصْبِرُوٓا۟ أَوْ لَا تَصْبِرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ
Die Gottesfürchtigen aber werden in Gärten und Wonne sein.
ইন্নাল্ মুত্তাক্বীনা ফী জ্বান্না-তিঁও অনা'ঈম্।
إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍ وَنَعِيمٍ
فَاكِهِينَ بِمَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَاهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ
Sie lassen es sich wohl sein an dem, was ihnen ihr Herr gibt. Und ihr Herr bewahrt sie vor der Strafe des Höllenbrandes.
ফা-কিহীনা বিমা য় আ-তা-হুম্ রব্বুহুম্ অ ওয়াক্বা-হুম্ রব্বুহুম্ আযা-বাল্ জ্বাহীম্।
فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
"Eßt und trinkt als wohlbekömmlich für das, was ihr zu tun pflegtet,
কুলূ অশ্রবূ হানী-য়াম্ বিমা-কুন্তুম্ তা'মালূন্।
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
مُتَّكِئِينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ ۖ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ
indem ihr euch auf (voreinander)gereihten Liegen lehnt." Und Wir geben ihnen als Gattinnen Huris mit schönen, großen Augen.
মুত্তাকিয়ীনা 'আলা-সুরুরিম্ মাছ্ফূ ফাতিন্ অযাওওয়াজনা-হুম্ বিহূরিন্ 'ঈন্।
مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍ مَّصْفُوفَةٍ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍ
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَيْءٍ ۚ كُلُّ امْرِئٍ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ
Und denjenigen, die glauben und denen ihre Nachkommenschaft im Glauben nachfolgt, lassen Wir ihre Nachkommenschaft sich (ihnen) anschließen. Und Wir verringern ihnen gar nichts von ihren Werken. Jedermann ist an das, was er erworben hat, gebunden.
অল্লাযীনা আ-মানূ অত্তাবা'আত্ হুম্ র্যুরিয়্যাতুহুম্ বিঈমা-নিন্ আল্হাকুনা-বিহিম্ র্যুরিয়্যাতাহুম্ অমা য় আলাত্না-হুম্ মিন্ 'আমালিহিম্ মিন্ শাইয়িন্ কুল্লুম্ রিয়িম্ বিমা-কাসাবা রাহীন্।
وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَٰهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍ كُلُّ ٱمْرِئٍۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌ
وَأَمْدَدْنَاهُم بِفَاكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ
Und Wir versorgen sie reichlich mit Früchten und Fleisch von dem, was sie begehren.
অআম্দাদ্না-হুম্ বিফা-কিহাতিঁও অলাহ্মিম্ মিম্মা-ইয়াশ্তাহূন্।
وَأَمْدَدْنَٰهُم بِفَٰكِهَةٍ وَلَحْمٍ مِّمَّا يَشْتَهُونَ
يَتَنَازَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ
Sie greifen darin miteinander nach einem Becher, in dem nichts darin ist, was zu unbedachter Rede verleitet und zu keiner Versündigung.
ইয়াতানা-যা'ঊনা ফীহা-কা'সাল্ লা-লাগ্য়ুন্ ফীহা-অলা-তা”ছীম্।
يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأْسًا لَّا لَغْوٌ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌ
۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ
Und unter ihnen gehen Jünglinge umher, die zu ihnen gehören, als wären sie wohlverwahrte Perlen.
অইয়াতুফু 'আলাইহিম্ গিল্মা-নুল্লাহুম্ কায়ান্নাহুম্ লু”লুয়ুম্ মাক্নূন্।
وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَّكْنُونٌ
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ
Und sie wenden sich einander zu und fragen sich gegenseitig.
অআকুবালা বা'দুহুম্ 'আলা-বা'দ্বিঁ ইয়াতাসা-য়ালূন্।
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ
قَالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ
Sie sagen: "Gewiß, früher waren wir inmitten unserer Angehörigen besorgt.
ক্ব-লূ য় ইন্না-কুন্না-ক্বব্লু ফী য় আহ্লিনা মুশ্ফিক্বীন্।
قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِىٓ أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ
Da erwies Allah uns eine Wohltat und bewahrte uns vor der Strafe des Glutwindes.
ফামান্ না ল্লা-হু 'আলাইনা-অঅক্বা-না 'আযা-বাস্ সামূম্।
فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ
إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيمُ
Gewiß, früher pflegten wir Ihn anzurufen. Gewiß, Er ist ja der Gütige und Barmherzige."
ইন্না-কুন্না- মিন্ ক্বব্লু নাদ্'ঊহ্ ইন্নাহূ হুওয়াল্ র্বার্রু রহীম্।
إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِيمُ
فَذَكِّرْ فَمَا أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ
So ermahne (nur); du bist ja durch die Gunst deines Herrn weder ein Wahrsager noch ein Besessener.
ফাযার্ক্কি ফামা য় আন্তা বিনি' মাতি রব্বিকা বিকা- হিনিঁও অলা-মাজনূন্।
فَذَكِّرْ فَمَآ أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِ رَيْبَ الْمَنُونِ
Oder sagen sie etwa: "Ein Dichter, gegen den wir die (Unglücks)fälle der Zeit abwarten"?
আম্ ইয়াকুলূনা শা-'ইরুন্ নাতারাব্বাছূ বিহী রইবাল্ মানূন্।
أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيْبَ ٱلْمَنُونِ
قُلْ تَرَبَّصُوا فَإِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُتَرَبِّصِينَ
Sag: Wartet ab! Gewiß, ich gehöre mit euch zu denjenigen, die abwarten.
কুল্ তারব্বাছূ ফাইন্নী মা'আকুম্ মিনাল্ মুতারব্বিছীন্।
قُلْ تَرَبَّصُوا۟ فَإِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُتَرَبِّصِينَ
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَامُهُم بِهَٰذَا ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ
Oder befiehlt ihnen etwa ihr Verstand dies, oder sind sie (vielmehr) Leute, die das Maß (an Frevel) überschreiten?
আম্ তা”মুরুহুম্ আহ্লা-মুহুম্ বিহা-যা য় আম্ হুম্ ক্বওমুন্ ত্বোয়া-গূন্।
أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَٰمُهُم بِهَٰذَآ أَمْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ ۚ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ
Oder sagen sie etwa: "Er hat ihn sich selbst ausgedacht'"? Nein! Vielmehr glauben sie nicht.
আম্ ইয়াকুলূনা তাক্বওয়ালাহূ বাল্ লা- ইয়ু”মিনূন্।
أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ
فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِ إِن كَانُوا صَادِقِينَ
So sollen sie doch eine Aussage gleicher Art beibringen, wenn sie wahrhaftig sind.
ফাল্ইয়া”তূ বিহাদীছিম্ মিছ্লিহী য় ইন্ কা-নূ ছোয়া-দিক্বীন্।
فَلْيَأْتُوا۟ بِحَدِيثٍ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ
أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ
Oder sind sie etwa aus dem Nichts erschaffen worden, oder sind sie (gar) selbst die Schöpfer?
আম্ খুলিকু মিন্ গইরি শাইয়িন্ আম্ হুমুল্ খ-লিকুন্।
أَمْ خُلِقُوا۟ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَٰلِقُونَ
أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ
Oder haben sie (etwa) die Himmel und die Erde erschaffen? Nein! Vielmehr sind sie nicht überzeugt.
আম্ খলাকুস্ সামা-ওয়া-তি অল্র্আদ্বোয়া বাল্ লা-ইয়ূক্বিনূন্।
أَمْ خَلَقُوا۟ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بَل لَّا يُوقِنُونَ
أَمْ عِندَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ
Oder besitzen sie (etwa) die Schatzkammern deines Herrn, oder sind sie es, die die Oberherrschaft ausüben?
আম্ 'ইন্দাহুম্ খাযা-য়িনু রব্বিকা আম্ হুমুল্ মুসাইত্বিরূন্।
أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۣيْطِرُونَ
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ
Oder haben sie eine Leiter, mit der sie (den Himmel) abhören (können)? Dann soll doch ihr Abhörer eine deutliche Ermächtigung beibringen.
আম্ লাহুম্ সুল্লামুইঁ ইয়াস্তামিঊ'না ফীহি ফাল্ ইয়াতি মুসতামিঊ'হুম্ বিসুল্ত্বোয়া-নিম্ মুবীন্।
أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَٰنٍ مُّبِينٍ
أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ
Oder hat Er (für Sich selbst) die Töchter und habt ihr (für euch selbst) die Söhne (bestimmt)?
আম্ লাহুল্ বানা-তু অলাকুমুল্ বানূন্।
أَمْ لَهُ ٱلْبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ
Oder verlangst du (etwa) von ihnen einen Lohn, so daß sie mit Schulden belastet wären?
আম্ তাস্য়ালুহুম্ আজরন্ ফাহুম্ মিম্ মাগ্রমিম্ মুছ্ক্বালূন্।
أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ
أَمْ عِندَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ
Oder besitzen sie (das Wissen über) das Verborgene, so daß sie (es) aufschreiben (können)?
আম্ ই'ন্দাহুমুল্ গাইবু ফাহুম্ ইয়াক্তুবূন্।
أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا ۖ فَالَّذِينَ كَفَرُوا هُمُ الْمَكِيدُونَ
Oder wollen sie eine List anwenden? Aber diejenigen, die ungläubig sind, sind es, die der List erliegen.
আম্ ইয়ুরীদূনা কাইদা- ফাল্লাযীনা কাফারূ হুমুল্ মাকীদূন্।
أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًا فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ
أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ اللَّهِ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ
Oder haben sie einen anderen Gott als Allah? Preis sei Allah! (und Erhaben ist Er) über das, was sie (Ihm) beigesellen.
আম্ লাহুম্ ইলা-হুন্ গাইরুল্লা-হ্ সুব্হা-না ল্লা-হি 'আম্মা ইয়ুশ্রিকূন্।
أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ
وَإِن يَرَوْا كِسْفًا مِّنَ السَّمَاءِ سَاقِطًا يَقُولُوا سَحَابٌ مَّرْكُومٌ
Und wenn sie ein Stück vom Himmel herabfallen sähen, würden sie sagen: "Aufgeschichtete Wolken."
অ ইঁ ইয়ারাও কিস্ফাম্ মিনাস্ সামা-য়ি সা-ক্বিত্বোয়াইঁ ইয়াকুলূ সাহা-বুম্ র্মাকূম্।
وَإِن يَرَوْا۟ كِسْفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًا يَقُولُوا۟ سَحَابٌ مَّرْكُومٌ
فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي فِيهِ يُصْعَقُونَ
Lasse sie nur, bis sie ihrem Tag begegnen, an dem sie wie vom Donnerschlag getroffen zusammenbrechen werden,
ফার্যাহুম্ হাত্তা- ইয়ুলা-কু ইয়াওমাহুমুল্ লাযী ফীহি ইয়ুছ্ 'আকুন্।
فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ
يَوْمَ لَا يُغْنِي عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ
dem Tag, da ihre List ihnen nichts nützen und ihnen keine Hilfe zuteil werden wird.
ইয়াওমা লা-ইয়ুগ্নী 'আন্হুম্ কাইদু হুম্ শাইয়াঁও অলা হুম্ ইয়ুন্ছোয়ারূন্।
يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
Gewiß, für diejenigen, die Unrecht tun, wird es eine Strafe außer dieser geben, aber die meisten von ihnen wissen nicht.
অ ইন্না লিল্লাযীনা জোয়ালামূ 'আযা-বান্ দূনা যা-লিকা অলা-কিন্না আক্ছারহুম্ লা-ইয়া'লামূন্।
وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ عَذَابًا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
وَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ
Sei standhaft gegenüber dem Urteil deines Herrn. Gewiß, du bist ja vor Unseren Augen. Und lobpreise deinen Herrn, wenn du aufstehst,
অর্ছ্বি লিহুক্মি রব্বিকা ফাইন্নাকা বিআ'ইয়ুনিনা-অসাব্বিহ্ বিহাম্দি রব্বিকা হীনা তাকুম্।
وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ
وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ
und (in einem Teil) von der Nacht, da preise Ihn, und beim Schwinden der Sterne.
অ মিনাল্লাইলি ফাসাব্বিহ্হু অইদ্বা-রন্ নুজুম্
وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَٰرَ ٱلنُّجُومِ