Chapter 68, 52 verses
Nun. Beim Schreibrohr und dem, was sie in Zeilen niederschreiben.
বিসমিল্লাহির রাহমা-নির রাহি-ম নূ-ন্ অল্ক্বলামি অমা-ইয়াস্তুরূন্।
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ن ۚ وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ
Du bist durch die Gunst deines Herrn kein Besessener.
মা য় আন্তা বিনি'মাতি রব্বিকা বিমাজ্বনূন্।
مَا أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍ
Es wird für dich wahrlich Lohn geben, der nicht aufhört.
অইন্না লাকা লাআজরন্ গইর মাম্নূন্।
وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ
Und du bist wahrlich von großartiger Wesensart.
অইন্নাকা লা'আলা- খুলুক্বিন্ 'আজীম্।
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ
Du wirst sehen, und (auch) sie werden sehen,
ফাসাতুব্ছিরু অইয়ুব্ছিরূন।
فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ
wer von euch (durch Besessenheit) der Versuchung ausgesetzt ist.
বিআইয়িকুমুল্ মাফ্তূন্।
بِأَييِّكُمُ الْمَفْتُونُ
Gewiß, dein Herr weiß sehr wohl, wer von Seinem Weg abirrt, und Er kennt sehr wohl die Rechtgeleiteten.
ইন্না রব্বাকা হুওয়া আ'লামু বিমান্ দ্বোয়াল্লা আ'ন্ সাবীলিহী অহুওয়া আ'লামু বিল্মুহ্তাদীন্।
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ
So gehorche nicht den Leugnern (der Botschaft).
ফালা-তুত্বি'ইল্ মুকায্যিবীন্।
فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ
Sie möchten gern, daß du schmeichelst, so daß (auch) sie schmeicheln (können).
অদ্দূ লাও তুদ্হিনু ফাইয়ুদ্হিনূন্।
وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ
Und gehorche keinem verächtlichen Schwörer,
অলা-তুত্বি' কুল্লা হাল্লা-ফিম্ মাহীনিন্।
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ
Stichler und Verbreiter von Verleumdungen,
হাম্মা-যিম্ মাশ্শা-য়িম্ বিনামীম।
هَمَّازٍ مَّشَّاءٍ بِنَمِيمٍ
Verweigerer des Guten, der Übertretungen begeht und ein Sünder ist,
মান্না-'ইল্ লিল্খইরি মু'তাদিন্ আছীম্।
مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ
einem von grobem Benehmen und darüber hinaus einem Eindringling
'ঊতুল্লিম্ বা'দা যা-লিকা যানীমিন্।
عُتُلٍّ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ
(nur deshalb), weil er Besitz und Söhne hat.
আন্ কা-না যা-মা-লিঁও অবানীন্।
أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ
Wenn ihm Unsere Zeichen verlesen werden, sagt er: "(Es sind) Fabeln der Früheren."
ইযা-তুত্লা-'আলাইহি আ-ইয়া-তুনা-ক্ব-লা আসা-ত্বীরুল্ আওয়্যালীন্।
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ
Wir werden ihn mit einem Merkmal auf der Nase zeichnen.
সানাসিমুহূ 'আলাল্ র্খুতুম্ ।
سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ
Wir haben sie geprüft, wie Wir die Besitzer des Gartens prüften, als sie schworen, sie würden ihn bei Tagesanbruch abpflücken,
ইন্না-বালাওনা-হুম্ কামা-বালাওনা য় আছ্হা-বাল্ জ্বান্নাতি ইয্ আকসামূ ইয়াছ্রিমুন্নাহা-মুছ্বিহীন্।
إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ
und nicht(s) ausnahmen'.
অলা-ইয়াস্তাছ্নূন্।
وَلَا يَسْتَثْنُونَ
Da ging darin Verheerendes von deinem Herrn umher, während sie schliefen,
ফাত্বোয়া-ফা 'আলাইহা-ত্বোয়া-য়িফুম্ র্মি রব্বিকা অহুম্ না-য়িমূন্।
فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ
und er war dann am Morgen wie abgepflückt.
ফাআছ্বাহাত্ কাছ্ছোয়ারীম।
فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ
Da riefen sie bei Tagesanbruch einander zu:
ফাতানা-দাও মুছ্বিহীন।
فَتَنَادَوْا مُصْبِحِينَ
Geht in der Morgenfrühe zu eurer Pflanzung, wenn ihr pflücken wollt.
আনিগ্দূ 'আলা র্হাছিকুম্ ইন্ কুন্তুম্ ছোয়া-রিমীন্।
أَنِ اغْدُوا عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَارِمِينَ
Da zogen sie los und flüsterten dabei einander zu:
ফান্ত্বোয়ালাকু অহুম্ ইয়াতাখ-ফাতূন।
فَانطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ
In ihn soll heute ja kein Armer zu euch hineingelangen.
আল্লা-ইয়াদ্খুলান্নাহাল্ ইয়াওমা 'আলাইকুম্ মিস্কীন।
أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ
Und sie gingen hin in der Morgenfrühe, zum Verwehren bereit.
অগদাও 'আলা-র্হাদিন্ ক্ব-দিরীন্।
وَغَدَوْا عَلَىٰ حَرْدٍ قَادِرِينَ
Als sie ihn aber sahen, sagten sie: "Wir haben uns fürwahr geirrt.
ফালাম্মা-রয়াওহা- ক্ব-লূ য় ইন্না-লাদ্বোয়া-ল্লূন।
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ
Nein! Vielmehr entbehren wir alles."
বাল্ নাহ্নু মাহ্রূমূন্।
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ
Der Mittlere von ihnen sagte: "Habe ich nicht zu euch gesagt: Würdet ihr doch Allah preisen!"
ক্ব-লা আওসাতুহুম্ আলাম্ আকুল্ লাকুম্ লাওলা-তুসাব্বিহূন্।
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ
Sie sagten: "Preis sei unserem Herrn! Wir waren gewiß ungerecht."
ক্ব-লূ সুব্হা-না রব্বিনা য় ইন্না-কুন্না-জোয়া-লিমীন্।
قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ
Da wandten sie sich einander zu, sich gegenseitig tadelnd.
ফাআকবালা বা'দ্বুহুম 'আলা- বা'দ্বিঁ ইইয়াতালা-ওয়ামূন্।
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ
Sie sagten: "O wehe uns! Wir pflegten ja das Maß (an Frevel) zu überschreiten.
ক্ব-লূ ইয়া-অইলানা য় ইন্না-কুন্না-ত্বোয়া-গীন্।
قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ
Vielleicht wird unser Herr uns zum Tausch dafür einen besseren (Garten) als ihn geben! Gewiß, nach Allah steht unser Begehren."
'আসা-রব্বুনা য় আইঁ ইয়ুব্দিলানা-খইরাম্ মিন্হা য় ইন্না য় ইলা-রব্বিনা- র-গিবূন্।
عَسَىٰ رَبُّنَا أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًا مِّنْهَا إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا رَاغِبُونَ
So ist die Strafe; aber die Strafe des Jenseits ist wahrlich größer, wenn sie nur wüßten!
কাযা-লিকাল্ 'আযা-ব্ অলা'আযা-বুল্ আ-খিরতি আর্ক্বা। লাও কা-নূ ইয়া'লামূন্।
كَذَٰلِكَ الْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
Gewiß, für die Gottesfürchtigen wird es bei ihrem Herrn die Gärten der Wonne geben.
ইন্না লিল্মুত্তাক্বীনা 'ইন্দা রব্বিহিম্ জ্বান্না-তিন্ না'ঈম্।
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ
Sollen Wir etwa die Gottergebenen den Übeltätern gleichstellen?
আফানাজ'আলুল্ মুস্লিমীনা কাল্মুজরিমীন্।
أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِينَ كَالْمُجْرِمِينَ
Was ist mit euch? Wie urteilt ihr?
মা-লাকুম্ কাইফা তাহ্কুমূন্।
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ
Oder habt ihr eine Schrift, in der ihr lernt (und sucht);
আম্ লাকুম্ কিতা-বুন্ ফীহি তাদ্রুসূন্।
أَمْ لَكُمْ كِتَابٌ فِيهِ تَدْرُسُونَ
ihr sollt darin wahrlich das haben, was ihr euch auswählt.
ইন্না লাকুম্ ফীহি লামা- তাখাইয়্যারূন।
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ
Oder habt ihr von Uns verbindliche Eide, die bis zum Tag der Auferstehung reichen; ihr bekommt wahrlich das, was ihr urteilt.
আম্ লাকুম্ আইমা-নুন্ 'আলাইনা-বা-লিগাতুন্ ইলা-ইয়াওমিল্ ক্বিয়া-মাতি ইন্না লাকুম্ লামা-তাহ্কুমূন্।
أَمْ لَكُمْ أَيْمَانٌ عَلَيْنَا بَالِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ
Frage sie, wer von ihnen dafür Bürge ist.
সাল্হুম্ আইয়ুহুম্ বিযা-লিকা যা'ঈম্।
سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ
Oder haben sie (etwa) Teilhaber? So sollen sie doch ihre Teilhaber beibringen, wenn sie wahrhaftig sind.
আম্ লাহুম্ শুরাকা-য়ু ফাল্ইয়া'তূ বিশুরাকা-য়িহিম্ ইন্ কা-নূ ছোয়া-দিক্বীন্।
أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ فَلْيَأْتُوا بِشُرَكَائِهِمْ إِن كَانُوا صَادِقِينَ
Am Tag, da (manch) ein Schenkel entblößt wird und sie aufgerufen werden, sich (anbetend) niederzuwerfen, aber da werden sie es nicht können,
ইয়াওমা ইয়ুক্শাফু 'আন্ সা-ক্বিঁও অইয়ুদ্'আওনা ইলাস্ সুজুদি ফালা-ইয়াস্তাত্বী'ঊন্।
يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍ وَيُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ
während ihre Blicke demütig sind und Erniedrigung sie bedeckt. Dabei waren sie doch bereits aufgefordert worden, sich (anbetend) niederzuwerfen, als sie (noch) heil waren.
খ-শি'আতান্ আব্ছোয়া-রুহুম্ র্তাহাকুহুম্ যিল্লাহ্ অক্বদ্ কা-নূ ইয়ুদ্'আওনা ইলাস্ সুজুদি অহুম্ সা-লিমূন্।
خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۖ وَقَدْ كَانُوا يُدْعَوْنَ إِلَى السُّجُودِ وَهُمْ سَالِمُونَ
Lasse Mich (allein) mit denjenigen, die diese Aussage für Lüge erklären; Wir werden sie stufenweise (dem Verderben) näherbringen, von wo sie nicht wissen.
ফার্যানী অমাইঁইয়ুকায্যিবু বিহা-যাল্ হাদীছ্ সানাস্তাদ্রিজুহুম্ মিন্ হাইছু লা-ইয়া'লামূন।
فَذَرْنِي وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا الْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ
Und Ich gewähre ihnen Aufschub. (Aber) gewiß, Meine List ist fest.
অউম্লী লাহুম্ ইন্না কাইদী মাতীন্।
وَأُمْلِي لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِي مَتِينٌ
Oder verlangst du (etwa) von ihnen einen Lohn, so daß sie mit Schulden belastet wären?
আম্ তাস্য়ালুহুম্ আজরান্ ফাহুম্ মিম্ মাগ্রামিম্ মুছ্ক্বলূন্ ।
أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْرًا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ
Oder besitzen sie (das Wissen über) das Verborgene, so daß sie (es) aufschreiben (können)?
আম্ 'ইন্দা হুমুল্ গইবু ফাহুম্ ইয়াক্তুবূন্।
أَمْ عِندَهُمُ الْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ
So sei standhaft in Bezug auf das Urteil deines Herrn'. Und sei nicht wie der Gefährte des (großen) Fisches, als er voller Gram (zu Allah) rief.
ফাছ্বির লিহুক্মি রব্বিকা অলা-তাকুন্ কাছোয়া-হিবিল্ হূত্। ইয্ না-দা-অহুওয়া মাক্জূম্।
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ الْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌ
Wenn ihn nicht eine Gunst von seinem Herrn rechtzeitig erreicht hätte, wäre er wahrlich auf das kahle Land geworfen worden und hätte sich dabei Vorwürfe zugezogen.
লাওলা য় আন্ তাদা-রকাহূ নি'মাতুর্ম্মি রব্বিহী লানুবিযা বিল্'আর-য়ি অহুওয়া মায্মূম্।
لَّوْلَا أَن تَدَارَكَهُ نِعْمَةٌ مِّن رَّبِّهِ لَنُبِذَ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ مَذْمُومٌ
Da erwählte ihn sein Herr und machte ihn zu einem der Rechtschaffenen.
ফাজতাবাহু রব্বুহূ ফাজ্বা'আলাহূ মিনাছ্ ছোয়া-লিহীন্।
فَاجْتَبَاهُ رَبُّهُ فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِينَ
Diejenigen, die ungläubig sind, würden dich, wenn sie die Ermahnung hören, mit ihren Blicken wahrlich beinahe ins Straucheln bringen. Und sie sagen: "Er ist ja fürwahr besessen."
অইঁইয়াকা-দুল্ লাযীনা কাফারূ লাইয়ুয্লিকুনাকা বিআব্ছোয়া-রিহিম্ লাম্মা-সামি'ঊয্ যিক্রা অইয়াকুলূনা ইন্নাহূ লামাজনূন্।
وَإِن يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ
Doch es ist nur eine Ermahnung für die Weltenbewohner.
অমা- হুওয়া ইল্লা-যিকরুল্ লিল্'আ-লামীন্।
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ