Chapter 80, 42 verses
Er blickte düster und kehrte sich ab,
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ
In the name of Allah, the Beneficent, the Merciful. He frowned and turned away
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ
weil der Blinde zu ihm kam.
أَن جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ
Because the blind man came unto him.
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ
Was läßt dich wissen, vielleicht läutert er sich
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ
What could inform thee but that he might grow (in grace)
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ
oder bedenkt, so daß ihm die Ermahnung nützt.
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَىٰ
Or take heed and so the reminder might avail him ?
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ
Was nun jemanden angeht, der sich für unbedürftig hält,
أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ
As for him who thinketh himself independent,
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ
so widmest du dich ihm,
فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّىٰ
Unto him thou payest regard.
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ
obgleich es dich nicht zu kümmern hat, daß er sich nicht läutern will.
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Yet it is not thy concern if he grow not (in grace).
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ
Was aber jemanden angeht, der zu dir geeilt kommt
وَأَمَّا مَن جَاءَكَ يَسْعَىٰ
But as for him who cometh unto thee with earnest purpose
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ
und dabei gottesfürchtig ist,
وَهُوَ يَخْشَىٰ
And hath fear,
وَهُوَ يَخْشَىٰ
von dem läßt du dich ablenken.
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
From him thou art distracted.
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ
Keineswegs! Gewiß, es ist eine Erinnerung.
كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ
Nay, but verily it is an Admonishment,
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ
Wer nun will, gedenkt seiner.
فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ
So let whosoever will pay heed to it,
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ
(Er steht) auf in Ehren gehaltenen Blättern,
فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ
On honoured leaves
فِى صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ
erhöhten und rein gehaltenen,
مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ
Exalted, purified,
مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍۭ
durch die Hände von Entsandten,
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ
(Set down) by scribes
بِأَيْدِى سَفَرَةٍ
edlen, frommen.
كِرَامٍ بَرَرَةٍ
Noble and righteous.
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍ
Tod dem Menschen, wie undankbar er ist!
قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ
Man is (self - )destroyed: how ungrateful!
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ
Woraus hat Er ihn erschaffen?
مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ
From what thing doth He create him ?
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ
Aus einem Samentropfen hat Er ihn erschaffen und ihm dabei sein Maß festgesetzt.
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ
From a drop of seed. He createth him and proportioneth him,
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ
Den Weg hierauf macht Er ihm leicht.
ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ
Then maketh the way easy for him,
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ
Hierauf läßt Er ihn sterben und bringt ihn dann ins Grab.
ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ
Then causeth him to die, and burieth him;
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ
Hierauf, wenn Er will, läßt Er ihn auferstehen.
ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنشَرَهُ
Then, when He will, He bringeth him again to life.
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ
Keineswegs! Er hat noch nicht ausgeführt, was Er ihm befohlen hat.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ
Nay, but (man) hath not done what He commanded him.
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ
So schaue der Mensch doch auf seine Nahrung:
فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ
Let man consider his food:
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ
Wir gießen ja Güsse von Wasser,
أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا
How We pour water in showers
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّا
hierauf spalten Wir die Erde in Spalten auf
ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا
Then split the earth in clefts
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّا
und lassen dann auf ihr Korn wachsen
فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا
And cause the grain to grow therein
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّا
und Rebstöcke und Grünzeug
وَعِنَبًا وَقَضْبًا
And grapes and green fodder
وَعِنَبًا وَقَضْبًا
und Ölbäume und Palmen
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا
And olive - trees and palm - trees
وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا
und Gärten mit dicken Bäumen
وَحَدَائِقَ غُلْبًا
And garden - closes of thick foliage
وَحَدَآئِقَ غُلْبًا
und Früchte und Futter,
وَفَاكِهَةً وَأَبًّا
And fruits and grasses:
وَفَٰكِهَةً وَأَبًّا
als Nießbrauch für euch und für euer Vieh.
مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ
Provision for you and your cattle.
مَّتَٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ
Wenn dann der betäubende (Schrei) kommt,
فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ
But when the Shout cometh
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ
am Tag, da der Mensch flieht vor seinem Bruder
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
On the day when a man fleeth from his brother
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ
und seiner Mutter und seinem Vater
وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ
And his mother and his father
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ
und seiner Gefährtin und seinen Söhnen
وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ
And his wife and his children,
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ
jedermann von ihnen wird an jenem Tag eine Angelegenheit haben, die ihn beschäftigt.
لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
Every man that day will have concern enough to make him heedless (of others).
لِكُلِّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
(Die einen) Gesichter werden an jenem Tag erstrahlen,
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ
On that day faces will be bright as dawn,
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ
lachen und sich freuen.
ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ
Laughing, rejoicing at good news;
ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ
Und auf (den anderen) Gesichtern wird an jenem Tag Staub sein.
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ
And other faces, on that day, with dust upon them,
وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ
und sie werden von Dunkelheit bedeckt sein.
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
Veiled in darkness,
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ
Das sind die Ungläubigen und Sittenlosen.
أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ
Those are the disbelievers, the wicked.
أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ