Chapter 69, 52 verses
ٱلْحَآقَّةُ
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ الْحَاقَّةُ
Die fällig Werdende,
مَا ٱلْحَآقَّةُ
مَا الْحَاقَّةُ
was ist die fällig Werdende?
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ
وَمَا أَدْرَاكَ مَا الْحَاقَّةُ
Und was läßt dich wissen, was die fällig Werdende ist?
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ
كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌ بِالْقَارِعَةِ
Die Tamud und die 'Ad erklärten das Verhängnis für Lüge.
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ
فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا بِالطَّاغِيَةِ
Was nun die Tamud angeht, so wurden sie durch den übermäßigen (Donnerschlag) vernichtet.
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ
Was aber die 'Ad angeht, so wurden sie durch einen heftig wehenden eiskalten Wind vernichtet,
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ
سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ
den Er entscheidende sieben Nächte und acht Tage fortgesetzt gegen sie einsetzte. Da hättest du in ihnen die Leute (auf dem Boden) niedergestreckt sehen können, als wären sie Stämme hohler Palmen.
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ
فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّن بَاقِيَةٍ
Siehst du denn etwas von ihnen (übrig)geblieben?
وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ
وَجَاءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ
Und es begingen Fir'aun und wer vor ihm war und die umgestürzten Städte Vergehen.
فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً
فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً
So widersetzten sie sich den Gesandten ihres Herrn. Da ergriff Er sie mit stärker werdendem Griff.
إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ
إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاءُ حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ
Gewiß, als das Wasser das Maß überschritt, trugen ja Wir euch auf dem fahrenden (Schiff),
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ
لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ
um es für euch zu einer Erinnerung zu machen, und damit es von einem jeden aufnahmefähigen Ohr aufgenommen wird.
فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ
فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ
Wenn ins Horn ein (einziges) Mal geblasen wird
وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً
وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً
und Erde und Berge gehoben und dann mit einem einzigen Schlag zu Staub eingeebnet werden,
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ
فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ
an jenem Tag dann trifft (die Stunde) ein, die eintreffen wird,
وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
وَانشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
und der Himmel spaltet sich, so daß er an jenem Tag brüchig wird,
وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَٰنِيَةٌ
وَالْمَلَكُ عَلَىٰ أَرْجَائِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ
und die Engel (befinden sich) an seinen Seiten. Und den Thron deines Herrn werden über ihnen an jenem Tag acht tragen.
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ
يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ
An jenem Tag werdet ihr vorgeführt; nichts von euch wird verborgen bleiben.
فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَٰبِيَهْ
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ فَيَقُولُ هَاؤُمُ اقْرَءُوا كِتَابِيَهْ
Was nun jemanden angeht, dem dann sein Buch in seine Rechte gegeben wird, der wird sagen: "Ihr da, lest mein Buch.
إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَٰقٍ حِسَابِيَهْ
إِنِّي ظَنَنتُ أَنِّي مُلَاقٍ حِسَابِيَهْ
Ich glaubte ja, daß ich meiner Abrechnung begegnen werde."
فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
فَهُوَ فِي عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ
So wird er in einem zufriedenen Leben sein,
فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ
in einem hohen Garten,
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ
قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ
dessen Pflückobst herabhängt.
كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ
كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ
Eßt und trinkt als wohlbekömmlich für das, was ihr früher in den vergangenen Tagen getan habt.
وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَٰبِيَهْ
وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِشِمَالِهِ فَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُوتَ كِتَابِيَهْ
Was aber jemanden angeht, dem sein Buch in seine Linke gegeben wird, der wird sagen: "O wäre mir doch mein Buch nicht gegeben worden!
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ
وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ
Und wüßte ich nicht, was meine Abrechnung ist!
يَٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ
يَا لَيْتَهَا كَانَتِ الْقَاضِيَةَ
O wäre dies doch nur das Ende (meines Lebens)!
مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ
مَا أَغْنَىٰ عَنِّي مَالِيَهْ ۜ
Nicht nützt mir mein Besitz.
هَلَكَ عَنِّى سُلْطَٰنِيَهْ
هَلَكَ عَنِّي سُلْطَانِيَهْ
Vernichtet ist meine Macht(fülle)."
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
خُذُوهُ فَغُلُّوهُ
- "Nehmt ihn und fesselt ihn dann.
ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ
ثُمَّ الْجَحِيمَ صَلُّوهُ
Hierauf setzt ihn dem Höllenbrand aus.
ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ
ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ
Hierauf steckt ihn in eine Kette, deren Länge siebzig Ellen ist.
إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ
إِنَّهُ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ
Er pflegte nämlich nicht an Allah, den Allgewaltigen zu glauben
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ
وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
und nicht zur Speisung des Armen anzuhalten.
فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَٰهُنَا حَمِيمٌ
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هَاهُنَا حَمِيمٌ
So hat er hier heute keinen warmherzigen Freund
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ
وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ
und auch keine Speise außer Jauche,
لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَٰطِـُٔونَ
لَّا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخَاطِئُونَ
die nur diejenigen essen, die Verfehlungen begangen haben."
فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ
فَلَا أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ
Nein! Ich schwöre bei dem, was ihr seht,
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ
وَمَا لَا تُبْصِرُونَ
und dem, was ihr nicht seht.
إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ
Das sind wahrlich die Worte eines edlen Gesandten,
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ
das sind nicht die Worte eines Dichters. Wie wenig ihr glaubt!
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ
وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ
Und es sind auch nicht die Worte eines Wahrsagers. Wie wenig ihr bedenkt!
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ
تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ
(Es ist) eine Offenbarung vom Herrn der Weltenbewohner.
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ
وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ
Und wenn er sich gegen Uns einige Aussprüche selbst ausgedacht hätte,
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ
لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ
hätten Wir ihn sicherlich an der Rechten gefaßt
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ
ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ
und ihm hierauf sicherlich die Herzader durchschnitten,
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَٰجِزِينَ
فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ
und niemand von euch hätte (Uns) dann von ihm abhalten können.
وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ
وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ
Er ist wahrlich eine Erinnerung für die Gottesfürchtigen.
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ
Und Wir wissen wahrlich, daß es unter euch Leugner gibt.
وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ
وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ
Und er ist wahrlich (ein Grund zum) Gram für die Ungläubigen.
وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ
وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ
Und er ist wahrlich die reine Gewißheit.
فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ
فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ
Darum preise den Namen deines Allgewaltigen Herrn.